FANDOM


Oprichting.

Het kunstmagazine ‘Wendingen’ had haar debuut in 1918 en bleef voortbestaan tot 1932. De uitgave was een initiatief van het Amsterdamse genootschap ‘Architectura et Amicitia’, onder leiding van de gedreven hoofdredacteur, architect en vormgever H.Th. Wijdeveld. De overige redactieleden waren eveneens architecten, allemaal opgeleid in de laat 19e eeuwse school van Cuypers. Daarnaast hadden twee specialisten op het gebied van decoratieve kunsten, J.M.L. Lauweriks en R.N. Roland Holst, lange tijd een invloedrijke rol.
School mag je verwijderen 4

Inhoud.

Alle uitgaven van ‘Wendingen’ zijn gewijd aan een specifiek thema op het gebied van architectuur of daaraan gerelateerde kunst en vormgeving. Zo verschenen nummers over de decoratieve architectuur van De Amsterdamse School, het functionalisme van De Haagse School van Dudok en Wouda, de Van Nelle Fabriek, een zevendelige serie over het werk van Frank LLoyd Wright, nummers over stedenbouw en de aan architectuur gerelateerde beeldhouwkunst van Hildo Krop en Hohn Rädecker. In de tweede jaargang werd ook aandacht besteed aan andere kunstdisciplines, bijvoorbeeld interieurontwerpen (Gispen), gebruiksvoorwerpen (glas en keramiek van Chris Lebeau en Copier), grafische kunst, theater en dans. Bovendien was een speciaal Art Deco nummer gewijd aan de ontwerpen van Eileen Gray. Oorspronkelijk was ‘Wendingen’ opgezet als maandblad. Uiteindelijk zijn er 116 nummers uitgegeven in veertien jaar tijd, gemiddeld acht uitgaven per jaar. De oplage varieerde van 650 tot 1300 nummers (bijvoorbeeld de populaire F. Lloyd Wright-serie in 1925) en de prijs varieerde van f 1,75 voor het eerste nummer tot f 7,- in 1925.

Omslagontwerp.

‘Wendingen’, dat drie maanden na het ontstaan van De Stijl verscheen, was een progressief blad. Het bood een forum voor architecten en andere kunstenaars die actuele kwesties binnen hun vak aan de orde wilden stellen. Verschillende kunstdisciplines kwamen hierdoor in dit tijdschrift samen. Bovendien kreeg bij iedere uitgave een andere kunstenaar de opdracht voor het omslagontwerp, waardoor ook de vormgeving van het blad tot stand kwam vanuit verschillende artistieke invalshoeken én de naamsbekendheid van de kunstenaar werk vergroot. Wijdeveld bood de kunstenaars een maximale vrijheid; het ontwerp hoefde geen samenhang te vertonen met de inhoud van een nummer. Mystiek-symbolische ontwerpen door Roland Holst, Van Konijnenburg of Toorop werden afgewisseld met functionele (Gispen, Dudok, Van der Vlugt) of puur decoratieve ontwerpen (Lauweriks, Liaon Cachet). Ook ontwerpers van advertenties kregen geen regels opgelegd

Vormgeving.

In de vormgeving van het blad is een rode draad waarneembaar. Hiervoor was redacteur Lauweriks verantwoordelijk. Hij bepaalde dat de uitgaven moesten voldoen aan een standaard vierkant formaat van 33 x 33 cm (conform de verhoudingen van een Japanse tatami-mat). Het ontwerp liep meestal door op de achterzijde van het tijdschrift. Naam, decoratie en afbeeldingen kregen een gelijkwaardige behandeling. Er werd meestal op rijstpapier, eenzijdig, gedrukt. Ook werden bladzijden gevouwen en de nummers met de hand gebonden. Deze (Japanse) vormgevingskenmerken werden ook bij de functionalistische ontwerpen van Dudok, Wouda en Van der Vlugt in de jaren twintig nog gehanteerd. Modern ontwerp ging zo hand in hand met uitgangspunten uit de Japanse vormgeving die begin 20e eeuw hun intrede in Nederland deden. Dankzij de invloed van Lauweriks bleef de uitzonderlijke kwaliteit van het blad als geheel gewaarborgd.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.