FANDOM


Carel Weeber (1937), hoogleraar, provocateur en rationalistisch architect, raakte in de jaren zeventig vermaard als vijand van de 'nieuwe truttigheid'. Mede door zijn colleges werd de Delftse architectuuropleiding een conservenblik van het modernisme. Weeber is in het verleden zowel de beste als de slechtste architect van Nederland genoemd en hijzelf heeft zich lange tijd ex-architect genoemd. Tegenwoordig staat de architect op de bres voor het 'wilde wonen'.
Zwarte madonna

ontworpen door Carel Weeber 'Zwarte Madonna'

1937 - 1979

Toen Weeber een jaar oud was, vertrok hij met zijn ouders naar Curaçao. In 1955 keerde hij terug om aan deTU Delft Bouwkunde te studeren. Op die universiteit werd Weeber begin jaren zeventig hoogleraar. Als docent ontpopte hij zich als fel voorvechter van het (neo-)ratianolisme, als reactie op structuralistische architectuur en - in Weebers eigen woorden - de 'nieuwe truttigheid'.

Aanvankelijk vond Weeber als architect geen ruimte om zijn ideeën toe te passen. Zijn stadsvernieuwingsproject Bleijenhoek (1973-1976) te Dordrecht bevat de 'truttige' mansardekapjes waar hij zich als theoreticus tegen verzette, maar die hij op aansporing van Vrouwen Advies Commisie moest aanbrengen.  
Peperklip1

door Carel Weeber ontworpen 'peperklip'

De eerste werkelijke aanval op de kleinschaligheid kwam met de realisatie van twee grote woningbouwprojecten in Alphen aan de Rijn: het Arena-plan (1974-1978) en de wijk-Olympia. Het Arena-plan beschouwt Weeber als voorloper van de huidige VINEX-architectuur. Als architect werd Weeber door twee enorme projecten het orkaanoog van de vakdiscussie: De Peperklip (1979-1982) in Rotterdam-Zuid en de Zwarte Madonna (1982-1985) in Den Haag. Met deze twee controversiele gebouwen kwam Weeber onder vuur te liggen in de architectuurwereld. Zijn gebouwen zouden te meedogenloos en te anoniem zijn. Sommige collega's veronderstelden dat Weeber de bewoners zou veronachtzamen, minachten of ze simpelweg was vergeten. Onder liefhebbers gelden de twee gebouwen nog steeds als ijkpunt van rationalisme.

jaren '90 tot heden


In de jaren negentig vestigde Weeber weer de aandacht op zich, nu als pleitbezorger van het 'wilde wonen'. Volgens dit idee zou elke burger in staat moeten worden gesteld, zijn eigen woning te bouwen. Deze gedachte staat op gespannen voet met de gelijkvormigheid van de Zwarte Madonna en de Peperklip.
Carel weeber

dit is Carel Weeber

Andere bekende gebouwen van de architect zijn het Nederlands Paviljoen op de Wereldtentoonstelling Osaka in 1970, de penitentiaire inrichting De Schie (1985-1989) in Rotterdam en de metrostations in Spijkenisse. Weeber won met zijn ontwerp  onder andere de Prix de Rome (1966), de Betonprijs (1983), de Sikkensprijs (1983), de Nationale Staalprijs (1986) en de Maaskantprijs (2006).

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.