FANDOM


Claude nicolas ledoux

Claude-Nicolas Ledoux



De Franse visionaire architect Claude-Nicolas Ledoux werd in 1735 in Dormans geboren. Hij was met zijn ambitieuze projecten een van de belangrijkste architecten van de 18e eeuw.   


Studie


Claude-Nicolas werd in een bescheiden familie van handelaren geboren. Zijn intelligentie werd al jong opgemerkt en dankzij abt de Sassenage kreeg Ledoux de mogelijkheid om met een beurs in Parijs te studeren aan het Collège de Beauvais. Na zijn studie kreeg hij werk als graveur en studeerde hij architectuur bij Jacques-François Blondel. Vervolgens deed Ledoux een stage bij [[Pierre Contant d'Ivry]] waardoor hij goede contacten kon opbouwen bij diens klantenkring. Zo richtte hij voor baron Crozat de Thiers zijn appartement aan de place Vendôme in. Zijn

Hotel d' hallwyl

Hotel d'Hallwyl van Claude-Nicolas Ledoux

goede aristocratische connecties werden nog beter toen hij in 1764 de dochter van een aan het hof zeer geziene musicus trouwde.   In 1766 schiep Ledoux het Hotel d'Hallwyl in de Parijse wijk le Marais. Het opmerkelijkste van zijn werk aan dit hotel was wel dat Ledoux, teneinde het perspectief van de tuin te verruimen, een [[colonade]] in trompe-l'oeil liet schilderen.  


 


Zoutziederijen


 


In 1773 vroeg koning Lodewijk XVI Ledoux om de zoutziederijen (les salines) van Arc-et-Senans te bouwen (1774-1779). Zijn ontwerp hiervoor werd beïnvloed door het feit dat zout een belangrijke inkomstenbron voor de staat was. Er zijn in het ontwerp dan ook elementen van hogere klassen van architectuur, zoals paleizen, terug te vinden. Voorbeelden hiervan zijn de rationele en geometrische indeling van de gebouwen en de hiërarchische relatie tussen de verschillende delen.  In het ontwerp schipperde Ledoux tussen het utopische van een ideale indeling en het pragmatische van de functie van de gebouwen. Tegenwoordig worden de zoutziederijen als Ledoux' meesterwerk beschouwd en staan ze op de werelderfgoedlijst van [[Unesco]]. Ledoux ontwierp tevens de douanegebouwen van de nieuwe stadsmuur van Parijs die in opdracht van de Ferme Générale (de douanedienst) tussen 1784 en 1787 gebouwd werd om de smokkel tegen te gaan. Ten tijde van de Franse Revolutie werd deze muur met zijn stadspoorten voor het grootste gedeelte weer afgebroken; slechts vier van de vijftig tolpoorten zijn bewaard gebleven.   


Ideale stad


Ledoux gebruikte zijn hele leven simpele ideale geometrische vormen. Deze komen ook duidelijk terug in zijn ontwerp voor de ideale stad Chaux. Voor deze stad breidde hij zijn ontwerp voor de Zoutziederijen van Arc-et-Senans uit. In deze ideale stad zag Ledoux onder andere een Tempel der liefde, een Tehuis van het geluk, een Tempel van de deugd en een Tempel der herinnering voor zich. Bovendien kwam in Ledoux' ontwerpen voor de ideale stad nadrukkelijk zijn 'architecture parlante' (sprekende architectuur) tot uitdrukking.   Deze ideale stad ging uit van de contemporaine ideeën over de positieve werking van arbeid. Arbeid zou namelijk de deugd ondersteunen en daarmee de misdaad doen afnemen. Dit betekende voor de ideale stad, dat de arbeiders met hun gezinnen vlakbij hun werkplek zouden moeten wonen. In zijn architectuur stonden de menselijke en sociale belangen voorop.   Ledoux probeerde op een gedurfde manier vorm te geven aan de nieuwe sociale en morele ideeën van de 18e eeuw. Toch werd hij in 1793 als anti-revolutionair opgepakt en gevangen gezet. Maar net aan de guillotine ontsnapt, werd hij in 1795 weer vrijgelaten. Vanaf die tijd zou hij niet meer bouwen. In 1804 publiceerde Ledoux nog zijn boek L'architecture considérée sous le rapport de l'art, des moeurs et de la légilsation, waarin hij zijn utopia Chaux presenteerde. Claude-Nicolas Ledoux stierf op 18 november 1806 te Parijs.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.