FANDOM


Tn. La madeleine interieur

Interieur

Tn. La Madeleine Paris

La Madeleine, Paris.

De Madeleine Kerk in Parijs kende gedurende haar bouw, die 84 jaar duurde, vier verschillende architecten. De uiteindelijke architectuur is exemplarisch voor de neoklassieke stijl van de eind 18e, begin 19e eeuw.


van Latijns naar Grieks

De plannen voor de bouw van de Madeleine werden in 1757 aan Pierre Contant d'Ivry toevertrouwd. Zijn voorstel voor de Madeleine bestond uit een kerk, in de vorm van een Latijns kruis, met een kleine koepel. Het plan werd pas in 1764 formeel goedgekeurd, terwijl de koning al op 3 augustus 1763 de eerste steen van de kerk had gelegd. Toen Contant d'Ivry in 1777 stierf, waren slechts de funderingen gereed. Door Etienne-Louis Boullée werd een nieuw plan voorgesteld dat de reeds gelegde funderingen gebruikte, maar Contant d'Ivry werd niet door hem, maar door een van zijn leerlingen, Guillaume-Martin Couture, vervangen. Couture haalde zijn inspiratie uit het werk van Soufflot, de kerk Sainte-Geneviève. Hij haalde de gedeeltes die al stonden weg en veranderde de vorm van het gebouw van een Latijns in een Grieks kruis, stelde zich een grotere koepel voor en wilde een portiek met Korinthische zuilen.

van kerk naar tempel en terug

Het werk aan de kerk werd onderbroken door de Franse Revolutie van 1789. Pas ten tijde van Napoleon werd de bouw hervat. De keizer had zijn zinnen gezet op het bouwen van een 'Temple de la Gloire' (Tempel der Glorie) ter ere van zijn leger. Het ontwerp van Pierre-Alexandre Vignon werd door Napoleon persoonlijk uitgekozen. De nieuwe architect vernietigde alles wat volgens Coutures plannen gebouwd was, maar behield de zuilen, die hij wilde hergebruiken. Hij begon voortvarend met de werkzaamheden. In 1811 werden deze weer stil gelegd, dit maal vanwege geldgebrek. Na 1812 gaf Napoleon het idee van de Temple de la Gloire op en besloot er weer een kerk van te maken. Helaas schoot de bouw, wegens geldtekort nog altijd niet op. Vignon stierf voor hij zijn werk af had kunnen maken en hij werd vervangen door een van zijn medewerkers: Jacques-Marie Huvé. Deze Huvé voltooide de kerk, die in 1842 eindelijk kon worden gewijd.

exterieur

Het exterieur van de Madeleine lijkt in het geheel niet op een kerk, maar juist op een klassieke peripterostempel. Ze is dan ook in neoklassieke stijl gebouwd en doet denken aan de Maison Carrée te Nîmes. De zuilen zijn van de Korintische orde. Het portiek bezit een dubbele colonnade, waardoor er een pronaos uit twee traveeën ontstaat. Twee zuilen van de binnenste rij missen, waardoor er ruimte is voor een toegangspoort. In totaal omringen 52 zuilen van 20 meter hoog het gebouw. La Madeleine heeft een traditionele plattegrond van een basiliek. De enorme Korintische zuilen van het enkele schip staan op hoge sokkels die een omgang verbergen. Zo compenseerde Vignon het gemis van zijbeuken. Bovendien creëerde hij op eenzelfde sokkel een kleinere Ionische colonnade die een galerij afgrenst. De kerk wordt verlicht middels drie koepels met cassetten.

In de kerk worden vandaag de dag nog altijd diensten gehouden. Bovendien worden er regelmatig concerten georganiseerd.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.