FANDOM


Images (2)

In 1987 kreeg Rem Koolhaas de opdracht om op het voormalige Hobokenplein een kunsthal te ontwerpen. Het gebouw kwam naast de voormalige villa van de familie Hoboken te staan, waar sinds 1987 het Natuurhistorisch museum is gevestigd. De bouw van de kunsthal maakte deel uit van de plannen voor het museumpark, waar in 1989 een start mee werd gemaakt. Het concept van dit park werd tevens uitgewerkt door Koolhaas, in samenwerking met de Franse landschapsarchitect Yves Bruinier

de Kunsthal

De Kunsthal Rotterdam is een moderne, in zekere zin controversiële variant op het traditionele Nederlandse dijkhuis, met een bovendijks en een benedendijks gedeelte. Het niveauverschil van zes meter tussen de in 1972 op Deltahoogte gebrachte Westzeedijk en het Museumpark wordt overbrugd door een rechthoekig circuit van hellingbanen. Met de hoogste hellingbaan die is ingericht als Japanse daktuin (een bijdrage van projectarchitect Fumino Hoshino), wordt het Museumpark op een hoger niveau beëindigd.

Tentoonstellingsmachine

De bouwmassa wordt door de voetgangershellingbaan en de langs de dijk lopende ventweg verdeeld in vier ongelijke delen. Het gebouw wordt gemarkeerd met een verticale schijf die wordt gebruikt voor electronische advertenties. Op de andere zijde van de met golfplaten beklede schijf is het Kunsthal-logo aangebracht. Dit beeldmerk (dat de bovenkant van transportkisten markeert) is één van de vele uitdrukkingen van het gebouwconcept: de Kunsthal is ontworpen als grote, dynamische tentoonstellingsmachine.

collage

Daarbij wordt met bijna ordinair materiaalgebruik, eerder een relatie gelegd met het (Rotterdamse) havenbedrijf, dan met architectuur in museale context. De afwisseling van ogenschijnlijk goedkope en dure materialen maakt het gebouw tot een ruimtelijke collage. Dit geldt zowel voor de vier totaal verschillende gevels als de vormgeving van de ruim 3000 m2 tentoonstellingshallen, het auditorium, het café-restaurant en de kantoorruimtes. Zo hebben de beide expositiezalen een verschillend karakter. De parkzaal op de begane grond heeft een zwart plafond, onregelmatige verlichtingspatronen en als boomstammen beklede stalen kolommen, en is daarmee een voortzetting van het park. De grote daglichthal is een grote ruimte zonder kolommen, met een transparant dak en een soort van etalage richting de weg op de dijk. Een derde expositieruimte boven is klein en gesloten. Door de plaatsing van schuine kolommen onstaat een vreemd effect.

kritiek

Het gebouw ontlokte zowel het publiek als vakdeskundigen veel kritiek. Het zou 'gebruikersonvriendelijk', 'kil' en 'beeldloos' zijn. Van belang was echter de discussie over architectuur in het algemeen die Rem Koolhaas met zijn uitdagend ontwerp losmaakte. Een vergelijking met de naast de Kunsthal gelegen Villa Dijkzigt illustreert hoeveel er binnen 150 jaar Nederlandse architectuur is veranderd. Koolhaas laat zien dat een vierkant gebouw niet persé tot een saai gebouw hoeft te leiden, met vier harmonieus op elkaar afgestemde gevels. De Kunsthal was eind 1992 het tweede uitgevoerde grote gebouw van Office for Metropolitan Architecture (OMA).

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.