FANDOM


Centre Pompidou - voluit 'Centre National d'Art et de Culture George Pompidou' - is een van de toeristentrekkers van Parijs en geliefd vanwege het expressieve maar contructiegerichte uiterlijk. Het in 1977 voltooide gebouw is het resultaat van een kortstondige samenwerking tussen de Engelsman Richard Rogers en de Italiaan Renzo Piano.

Geschiedenis

Het cultuurcentrum is gelokaliseerd in het oude hart van de Franse hoofdstad, op slechts een kilometer van de Notre Dame. Het Centre Pompidou was een voornaam element in het strijdplan om het verloederde gebied een impuls te geven. In 1970 werd een internationale wedstrijd uitgeschreven voor het ontwerp van een kunstcentrum met onder andere een bibliotheek en een muziekcentrum en museum voor de moderne kunst. De wedstrijd leverde 681 inzendingen op, waaruit na beraad het ontwerp van Rogers en Piano werd gekozen.

Het constructiewerk begon in april 1972 en het werk aan het metalen geraamte in september 1974. Tegelijk werd op bestuurlijk niveau besloten welke instituties het gebouw in de toekomst zou huisvesten. Na vijf jaar werd het centrum geïnaugureerd door president Valéry Giscard d'Estaing en op 2 februari 1977 opende het de deuren voor het publiek. Sindsdien ontving het Centre Pompidou meer dan 150 miljoen bezoekers.

constructie
Centre Pompidou

Centre Pompidou

Het architectenduo ontwierp het gebouw volgens de lijnen van een 'zich ontwikkelende ruimtelijke diagram', met de technologische retoriek van Archigram. Het werd in twee delen bedacht: een drie verdiepingen hoge infrastructuur (niet-vastgelegde structuur) voor alle praktische en technische faciliteiten en daaromheen een grote zeven verdiepingen hoge superconstructie van staal en glas, inclusief een terras en tussenetage. Elke verdieping is zeven meter hoog.

Het metalen frame bestaat uit veertien stalen staken van bijna 49 meter hoog. Ze staan 12,8 meter uit elkaar en zijn verbonden door lange dwarsbuizen. De ontwerpers hadden een zo flexibel mogelijk gebouw voor ogen en plaatsten daarom zoveel mogelijk systemen, zoals trappen en liften, buiten het gebouw. Deze systemen zijn in buizen met kleurcodes aan het geraamte bevestigd: blauw voor lucht, groen voor vloeistoffen, geel voor elektriciteitskabels en rood voor beweging (liften) en veiligheid (brandblusapparaten).

kritiek

Critici suggereren dat de ontwerpers zuivere functionaliteit hebben opgeofferd om hun overdreven drang naar flexibiliteit te kunnen botvieren. Zij zouden niet veel oog hebben gehad voor de specifieke taken van gebouw, zoals het herbergen van boeken en kunst. Voor grote kunsttentoonstellingen is er bijvoorbeeld te weinig wandoppervlak beschikbaar.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.