Fandom

Elzendaalarchitectuur Wiki

CIAM

1,790pages on
this wiki
Add New Page
Comments0 Share

Het Congrès International d'Architecture Moderne (CIAM) was de naam van een serie internationale conferenties over moderne architectuur en stedenbouw op diverse locaties gehouden tussen 1928 en 1959. Het congres fungeerde voornamelijk als overlegorgaan voor modernistische architecten en als instrument ter promotie van de 'nieuwe architectuur'.

start in La Sarraz

Het CIAM werd in juni 1928 opgericht, tijdens een bijeenkomst op een kasteel in La Sarraz in Zwitserland. De bijeenkomst was georganiseerd door Hélène de Mandrot (de eigenaresse van het k
Techniek wiki opdracht le corbusier

Le Corbusier CIAM Charter van Athene

asteel), Sigfried Giedion (architectuurhistoricus en de eerste secretaris-generaal van CIAM) en de architecten Le Corbusier en Gabriel Guevrekian. De bijeenkomst werd bezegeld met het opstellen van een manifest waarin architectuur beschreven werd als sociale en economische daad - in plaats van esthetisch. Dit pamflet is bekend geworden als de Verklaring van La Sarraz. Een groot aantal architecten ondertekenden deze verklaring.

Weissenhofsiedlung

Het eerste CIAM-congres was het resultaat van diverse inspanningen vanuit verschillende richtingen. Er was een internationale campagne op gang gekomen voor Le Corbusiers ontwerp voor het Volkenbondpaleis in Genève, dat in een prijsvraag had verloren van een inzending van Charles Lemaresquier, representant van de gehekelde Ecole des Beaux-Arts. Tegelijk had de
Techniek wiki opdrat Weissenhofsiedlung

Weissenhofsiedlung CIAM

Weissenhofsiedlung in Stuttgart de weg geplaveid voor grensoverschrijdende activiteiten. Bovendien was CIAM het sluitstuk van een drang tot internationalisering van avant-garde die al langer bestond, en bijvoorbeeld tot uitdrukking kwam in pogingen van El Lissitzky en anderen om een internationaal samenwerkingsverband van architecten te smeden.

Gedurende het bestaan van het CIAM hebben een groot aantal prominente architecten zich verbonden aan het CIAM, waaronder Alvar Aalto, Cornelis van Eesteren, Jaap Bakema, Walter Gropius, Ludwig Mies van der Rohe, José Lluis Sert, Ernst May en Mart Stam.

Frankfurt en Berlijn

Op de tweede bijeenkomst in 1929 werden de statuten opgesteld. Dit congres in Frankfurt was geïnitieerd door stadsbouwmeester Ernst May en droeg het thema 'De woning voor het bestaansminimum'. De aandacht ging voornamelijk uit naar de mogelijkheid om de woningnood doormiddel van massaproductie en standaardisatie te bevechten. Bij de samenkomst in Brussel (1930) werd de stroken- en hoogbouw gepropageerd als ruimtelijke oplossing voor het woningbouwvraagstuk.

CIAM IV: Handvest van Athene

Het bekendste congres, CIAM IV in 1933, had als thema 'De functionele stad' en vond plaats aan boord van het stoomschip Patris dat van Marseille naar Athene voer. Het congres was voorbereid door de Nederlandse groepen Opbouw en De 8. Op basis van de analyses van vierendertig steden werd in samenspraak het Charter d' Athenes (Handvest van Athene) opgesteld, dat elf jaar later in gewijzigde vorm door Le Corbusier werd gepubliceerd. Het invloedrijkste punt in het pamflet was de scheiding van de stedelijke functies wonen, werken, verkeer en recreatie (zie: functiescheiding), dat na de oorlog in veel steden werd toegepast.

Team X Aldo van Eyck

Voor de oorlog vond er nog één congres plaats, in 1937 in Parijs. Na de oorlog werd de draad weer opgepakt en volgden er conferenties in Bridgwater, 1947; Bergamo, 1949; Hoddesdon, 1951 en Aix-en-Provence, 1953. Inmiddels was er onder een aantal jonge leden onvrede ontstaan over de koers van CIAM. De kritiek was vooral gericht tegen de dwingende stedenbouwkundige principes die aan boord van de Patris waren geformuleerd. De critici formeerden zich in Team X, dat binnen het CIAM opereerde. Belangrijk
TEAM X

Aldo van Eyck Team X CIAM

e leden waren Alison en Peter Smithson, Aldo van Eyck en Jacob Berend Bakema. Zij vonden dat de modernistische stedenbouw te technocratisch was en de mens uit het oog verloren had. De beginselenstrijd die zich vervolgens ontwikkelde, luidde de ontbinding van CIAM in. In 1959, op het congres in Otterlo, werd de organisatie officieel opgeheven.

mystificatie

Al tijdens het bestaan was het CIAM een dankbaar onderwerp van mythevorming en mystificatie. Nog steeds bestaat er geen consensus over wat de interne structuur van het CIAM was, wat de rol was die het Congres speelde in het internationale debat en wat de uiteindelijke invloed ervan geweest is op de (naoorlogse) stedenbouwkunde.

Traditioneel worden in de levensloop van CIAM drie stadia onderscheiden. Van 1928 tot 1933 kende het Congres een 'doctrinaire fase' (typering van Kenneth Frampton) waarin de Duitstalige en socialistisch georiënteerde architecten van de Neue Sachlichkeit dominant waren. In de tweede fase (1933-1947) speelde - volgens deze geschiedschrijving - Le Corbusier de eerste viool. In deze 'bloeifase' kreeg stedenbouwkunde voorrang boven sociale woningbouw. Na 1947 volgde de fase van verval, ingeleid door Team X.

Dit statische verloop is al in diverse academische werken weerlegd en vervangen door beschrijving van CIAM als een 'discours,' een arena waarin verschillende visies en persoonlijkheden in continue staat van wedijver met elkaar verkeerden. Deze nieuwe lezing logenstraft ook de hardnekkige opvatting dat CIAM simpelweg een ideologisch vehikel was van Le Corbusier. Men ziet CIAM simpelweg als "Corb's world", zoals Gropius het eens verwoordde. Ten onrechte, ook anderen - zoals de pragmatische teamspeler Van Eesteren, die tussen 1930 tot 1947 voorzitter was van het congres - hadden grote invloed op de idee- en besluitvorming.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.