FANDOM


Marcel-breuer 1-1-
Terminal-Bijenkorf-01-1-

Marcel Breuer is een toonaangevend ontwerper en architect en één van de voornaamste gezichten van het vroege modernisme. Hij is afkomstig uit de school van Bauhaus, waar hij bekendheid verwierf met meubelontwerpen, zoals de Wassily-stoel. Na 1928 ontwikkelde hij zich als zelfstandig architect.

Opleiding


Marcel Breuer werd op 21 mei 1902 geboren in de stad Pécs, in het zuiden van Hongarije. Op achttienjarige leeftijd schreef Breuer zich in als student aan de Staatliches Bauhaus Weimar, nadat hij zijn studie aan de Akademie der bildenden Künste in Wenen had afgebroken uit onmin met de heerschappij van het 'krachteloze eclecticsme' aan de Weense school. De praktische, bijna ingenieurachtige benadering van kunst bij Bauhaus sprak de jonge Hongaar aan, evenals het ideologische grondvest van de nieuwe academie. Hier ontwikkelde Breuer een voorliefde voor de standaarisering en machinale vervaardiging van gebruiksvoorwerpen.
Al in de inleidende stadia van zijn opleiding werd Breuer in Weimar herkend als uitzonderlijk talent. Door de leiding van het snelgroeiende Bauhaus - dat met een chronisch tekort aan talentvolle docenten kampte - werd direct munt geslagen uit zijn begaafdheid. Op tweeëntwintigjarige leiding werd Breuer benoemd tot hoofd van de meubelafdeling; voordien had hij al enige belangrijke stukken ontworpen, die dikwijls een invloed van De stijl en het Russische constructivisme toonden. In 1927 ontwierp Breuer de B3-stoel voor de werkkamer van Bauhaus-collega en kunstschilder Wassily Kandinsky, waarnaar de stoel later werd vernoemd.


Architectuur


Via meubelontwerp en binnenhuisarchitectuur raakte Marcel Breuer geïnteresseerd in architectuur. In 1928 verliet de Hongaar de bouwacademie, tegelijk met zijn mentor Walter Gropius die de leiding van Bauhaus overdroeg aan Hannes Meyer. Na jarenlange omzwervingen door Europa en Noord-Afrika en weinig succesvolle pogingen om een eigen architectuurpraktijk van de grond te krijgen (onder andere met Francis Reginald Stevens Yorke), belandde Breuer op voorspraak van zijn mentor Gropius aan de Harvard University in Cambridge, Massachusetts. Hier kreeg hij een aanstelling als hoofddocent. Samen met Gropius, zelf ook docent, begon Breuer een bureau. Als docent drukte Breuer zijn stempel op een generatie Amerikaanse architecten; onder zijn alumni behoren Philip Johnson, Paul Rudolph en Edward Larrabee Barnes.
In 1941 richtte Breuer een eigen kantoor op. Zijn werkzaamheden beperkten zich aanvankelijk tot het ontwerpen van eengezinswoningen, maar in 1952 ontving hij de opdracht van het nieuwe hoofdkantoor van Unesco in Parijs (1953-1961), samen met Pier luigi Verni en Bernard Hurfuss. Hierna volgden meer grote opdrachten, zoals de universiteiten Saint John's University en New York University, IBM onderzoekscentrum en het Whitney Museum of American Art. In Nederland bouwde Breuer ondermeer de Bijenkorf in Rotterdam (1956) en de Amerikaanse ambassade in Den Haag.


Koers


In het architectonische oeuvre van Breuer laten zich enkele grote koerswijzigingen herkennen. Hij is een van de eerste architecten geweest die durfde af te wijken van de starre vormentaal van het modernisme. In zijn latere grote projecten koos Breuer vaak voor zeer expressieve vormen, zoals in het geval de Saint John's Abbey. Breuer zorgde ook voor een opleving van de zogenaamde 'regionale stijl', die het gebruik van plaatselijk gewonnen materialen als hout en natuursteen propageerde. Constanten in zijn werk zijn de geleding van functies en de doorzichtigheid van zijn ontwerpen. In dat opzicht staat de oude architect van de jaren zestig nog dichtbij de jonge meubelontwerper van de jaren twintig.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.