FANDOM


Aalto

Alvar Aalto

De Fin Alvar Aalto was een van de grootste architecten en designers van de twintigste eeuw. Samen met Erik Bryggman behoorde hij tot de baanbrekers van het Finse functionalisme in de jaren dertig. Tot zijn bekendste werken behoren de Finlandia Hall in Helsinki en het sanatorium in Paimio. Zijn bekendste ontwerp is echter een vaas: de Savoy.

Eerste werkzaamheden als architect

De in Kuortane geboren Aalto opende na zijn opleiding aan de technische school in Helsinki zijn eigen bureau (1923). Zijn voornaamste medewerker was zijn vrouw Aino Marsio. Tijdens hun huwelijksreis raakte hij geïnspireerd door de Italiaanse renaissancearchitectuur en werkte een tijd neoclassicistisch. Onder meer het ontwerp voor het Huis van de Arbeiders (1925) in zijn vestigingsplaats Jyväskylä is geënt op die bouwstijl.

Finlandia

Finlandia

Na zijn verhuizing naar Turku (1927) volgde zijn grote doorbraak. Hij kwam daar in aanraking met de moderne beweging, en paste bijvoorbeeld prefab betonelementen toe in zijn gebouwen. Hij realiseerde met Bryggman met een woningblok in Stockholm (1929) de eerste manifestatie van moderne architectuur in Scandinavië. Ook trad hij toe tot het CIAM.

Tijdens zijn periode in de havenstad ging zijn ontwikkeling zo snel dat hij het functionalisme ontsteeg. Een voorbeeld is het sanatorium van Paimo, al had hij deze gebaseerd op sanatorium Zonnestraal in Hilversum van Jan Duiker. Van de vele andere gebouwen die hij ontwierp, werden onder meer de stadsbibliotheek in Viipuri en het hoofdkantoor van de krant Turun Sanomat in Turku klassiek.

Meubelen en gebruiksvoorwerpen

Aalto ontwierp vanaf 1928 ook meubelen en gebruiksvoorwerpen. Midden jaren dertig richtte hij hiervoor in Helsinki een eigen fabriek op: Artek. Met de vaas Savoy won hij in 1937 een glasontwerpwedstrijd van de Finse glasfabrieken Karhula en Iitala. De wereldberoemd geworden vaas verwijst qua vorm naar de omtrek van een meer.

Verder in de architectuur

In zijn architectuur ontwikkelde Aalto een eigen variant op het in de jaren dertig opgekomen brutalisme. Zijn materiaalgebruik was echter verfijnder dan de meeste andere gebouwen die volgens deze bouwstijl waren ontworpen. Ook hanteerde hij organische in plaats van strakke vormen. Kenmerkend voor al zijn werk was dat de functie van het bouwwerk aan de buitenzijde viel af te lezen. Hoewel hij een vaandeldrager van de Scandinavische architectuur was, realiseerde Aalto ook elders gebouwen. Vooral na de Tweede Wereldoorlog waren er veel gebouwen van hem te vinden in onder meer Duitsland, de Verenigde Staten en Frankrijk. Zo ontwierp hij een slaapzaal voor studenten van de Massachussetts Institute of Technology en de Vogelweidplatz in Wenen. In eigen land bemoeide hij zich met de wederopbouw na de oorlog.

Projecten na zijn dood

Zijn eerste vrouw overleed in 1949. Aalto hertrouwde met architect Elissa Mäkiniemi, en bouwde ook met haar een intensieve samenwerking op. Zij zorgde ervoor dat ook na diens dood Aalto's werken werden voltooid. Dit deed zij tot ze zelf stierf in 1994, achttien jaar na het overlijden van haar man. Zo kwamen de stadsschouwburg in Jyväskylä (1982), het operagebouw in Essen (1988) en de kerk in Lahti (1979) nog gereed.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.